سه شنبه ۲۲/۱۱/۸۷ منوچهر احترامي طنزپرداز، نويسنده كودك و روزنامه نگار در اثر عارضه قلبي درگذشت.  منوچهر احترامي متولد سال 1320 بود كه در سن 67 سالگي درگذشت. احترامي رشته ادبي را در مدرسه دارالفنون خواند، رشته حقوق را در دانشکده حقوق و رشته قضايي را در دانشگاه تهران گذراند. وي بازنشسته سازمان مرکز آمار ايران است. اولين مطلب طنزي که براي مجله توفيق فرستاد چاپ شد. او سابقه فعاليت در تهران‌مصور و فردوسي و گل‌آقا و مدتي هم در راديو و تلويزيون و برنامه‌هاي صبج جمعه، و شما و راديو را دارد.
     کيومرث صابري فومني (گل‌آقا)، در جايي نوشته است كه به نثر و شعر او رشک مي‌برد و ابوالفضل زرويي نصرآباد، قصايد او را به‌قوت قصايد کلاسيک ايران و طنزش را از بهترين و ماندگارترين نوشته‌ها مي‌داند.در سال‌هاي اخير مرحوم احترامي در مراكز و نشست‌هاي بسياري همچون مؤسسه گل‌آقا، حوزه هنري، سازمان صدا وسيما و شب‌هاي بخارا مورد تجليل قرار گرفته بود. داستان «حسني نگو يه دسته گل» از مهم‌ترين داستان‌هاي كودك احترامي و « طنز در تعزيه» از مهم‌ترين فعاليت‌هايش در زمينه تحقيقي است.

پيكرش را جمعه به خاك سپردند.عمران صلاحی،کیومرث صابری و خیلی ها به استقبالش آمدند و پرویز شاپور  قِل قِلَش  را  بوسيد.درست یادم نیست از خودش بود یا نقل قول می کرد که ما تعداد فامیلهایمان در آن دنیا بیشتر از این دنیاست .اما مدتی طول می کشد که این موضوع در مورد دوستدارانش هم اتفاق بیافتد. می دانم اگر از اداره آمار و سرشماری سوال بکنیم از زنده ها کسی را سراغ ندارد که کارهایش را نشنیده باشد: حسنی نگو بلا بگو ... .فکر کنم تا حالا خداوند او را به سمت مسوول بخش کودکان بهشت منصوب کرده باشد.برایش لبخند خیرات می کنیم.

 كاريكلماتور و صنايع ادبي

       كاريكلماتور جملاتي پر محتوا،كوتاه و همراه با شوخ طبعي است كه گاهي به جمله قصار مي ماند ،گاهي به شعر شانه مي زند وشايد بتواند تبديل به ضرب المثل شود،آنچه مسلم است كاريكاتور كلمات است .

          اولين ويژگي ظاهري كاريكلماتوركوتاهي اين نوع ادبي است.براي انسانهاي امروزي در اين سراسيمگي سرعت و كم حوصلگي و تنوع،به قول برنارد شاو"آثار كلاسيك آثاري هستند كه هيچ كس دوست ندارد آنها را بخواند ولي همه دوست دارند آها را خوانده باشند." و به قول ابوالفضل زرويي نصر آباد" نوشتن براي مخاطبان كم طاقت و پر مشغله اي كه از هر چيز نوع فشرده اش را مي پسندند،مثل توضيح نظريه نسبيت براي كسي است كه در خيابان  با عجله دنبال توالت عمومي مي گردد."مي توان اينگونه نتيجه گرفت كه نويسنده كاريكلماتور بايد در خرج كردن واژه ها خسيس باشد!

        دومين ويژگي بارز و مهم كاريكلماتور،تفاوت در نگاه و پختگي بيان در مجالي كوتاه است.شايد بتوان در باره يك كاريكلماتور خوب مقاله اي نوشت. در كاريكلماتور بايد دنيا را متفاوت ديد و دنيايي متفاوت آفريد.كاريكلماتوريست به دور اتفاقات روزمره خط مي كشدو بايد با قواعد كادر كشيدن  آشنا باشد.كاريكلماتور مثل اشانتيوني از يك عطر خوب است.

        به طور كلي آرايه هاي ادبي به كار رفته در كاريكلماتور بيشتر ساخت معنايي دارند تا ساخت آوايي،آرايه هايي چون : انگاره ، انگاره ناهمگون ، تشبيه ، استعاره ، كنايه ، انسان گونگي ، حس آميزي ، جمع ، تفريق ، تجاهل العارف ،تمثيل ،تمثيل عكس ،تجسم ، حرف نمايي ،تناسب يا مراعات نظير ،ايهام ،تضاد ،تلميح ،محتمل الضدين ،احاله به محال ،ساخت زدايي ، حسن تعليل ، دليل عكس ،پارادوكس ، حسن طلب و...

در نوشتن كاريكلماتور معمولا تركيبي از اين آرايه ها به وقوع مي پيوندد.براي مثال به نمونه هايي از آنها اشاره مي كنيم:

و  ...  .